Als de liefde niet bestond...

Door Madeleine Kievits

Als de liefde niet bestond, zou het strand de zee verlaten, ze hebben niets meer te bepraten. Als de liefde niet bestond (naar een lied van Toon Hermans)... 

Ze liepen hand in hand naar de Paasbrunch. Hun vingers vinden organisch langs elkaar heen een plek als twee puzzelstukjes die perfect in elkaar passen. Zo lopen ze namelijk al 61 jaar, naar de supermarkt, een restaurant in of zomaar een ommetje.

Niet veel eerder zag ik hem aanbellen bij de deur van woning 9, waar zijn vrouw woont. Terwijl hij stond te wachten tot de verzorging open kwam doen, trok hij wat aan zijn colbertje en wreef met zijn handen de kraag van z’n witte overhemd omhoog. Ik kan me voorstellen dat hij dat ook deed bij hun eerste date, een mensenleven geleden, maar dan uit zenuwen. Nu zijn ze zo vertrouwd met elkaar dat zenuwen niet meer nodig zijn. Hij en zij; dat zit voor altijd goed.

Zijn vrouw heeft een prachtig vestje aan; ze heeft het vast zelf uitgezocht. Ook al weet ze niet meer precies in welke volgorde ze zich moet aankleden, smaak heeft ze. Elke ochtend kiest ze zelf haar kleren uit als ze voor de kast staat, zoals ze 35 jaar lang anderen heeft geadviseerd op dat gebied in een chique modezaak. Ze komt net bij de kapper vandaan, waar ze twee keer per week naartoe gaat. Ze vindt het nog niet zo belangrijk dat haar haar goed zit, als een meisje van 16 dat voor het eerst naar de disco gaat. Mien is 86 en een prachtige vrouw.

Kennelijk is dat ook het eerst wat haar man denkt want hij zegt haar, vanuit de grond van zijn hart; ‘wat zie je er prachtig uit, wat ben je mooi.’ Die woorden doen haar nog altijd goed. Door de manier waarop hij het zegt, hebben ze nooit hun kracht verloren, ook al heeft hij het 61 jaar lang bijna dagelijks tegen haar gezegd. Ze antwoordt hem dat hij ook zijn best heeft gedaan en er knap uitziet. Het kraagje dat hij net nog geprobeerd had rechtop te zetten, raakt zij nog even aan; hij wist dat ze dat zou doen.

Weet je… Je denkt misschien… waar gaat dit over? Waarom schrijf je dit? Veel woorden voor maar een klein ogenblik. Het is een ode aan de liefde. Een ode aan dit echtpaar. En mijn stil verlangen, dat mijn lief en ik dan ook nog zó veel van elkaar houden als zij…

Ik werk als geestelijk verzorger in drie verpleeghuizen waar mensen wonen met dementie. Met ons Vivent Social Shift Team geven we door middel van sociale media een inkijkje in ons mooie werk. #vivent #geestelijke zorg

Plaats een reactie

Nieuwe reacties:
Anti-spamvraag

Let op! Uw reactie wordt direct zichtbaar op de website. De sitebeheerder heeft het recht ongewenste reacties zonder overleg te verwijderen.